Het is eigenlijk heel logisch dat dit gebeurt. Je lichaam herinnert zich nog precies hoe het voelde om niet serieus genomen te worden. De spanning, je hart dat sneller gaat, je stem die minder stevig klinkt dan je zou willen.
Dat is je lichaam dat zegt: “Pas op, straks gebeurt het weer.”
Het probeert je te beschermen tegen die oude pijn. Alleen zit daar precies het probleem. Want juist op de momenten waarop het ertoe doet, houdt die bescherming je tegen.
Probeer dit eens:
Denk terug aan de laatste keer dat je je woorden hebt ingeslikt. Misschien was het in een vergadering, of in een gesprek met iemand die belangrijk voor je is.
Wat gebeurde er in je lichaam op dat moment? Voelde je spanning, een brok in je keel, of warmte in je gezicht?
Blijf daar eens even bij. Zonder het weg te duwen.
En stel jezelf daarna deze vraag:
Wat was er echt gebeurd als je het wél had gezegd? Als je daar eerlijk naar kijkt, merk je vaak dat de angst groter was dan de werkelijkheid.
Durf te gaan staan voor wie je bent
Dit is precies waar ik met vrouwen aan werk. Niet alleen begrijpen waar het vandaan komt, maar ook ervaren dat het anders kan. Want pas als je ervaart dat jouw stem er wel toe doet, kun je echt de regie nemen.
Je leert vertrouwen op je eigen kennis, je intuïtie en je stem. Zodat je niet meer hoeft te wachten tot iemand anders het beter weet, maar zelf gaat staan voor wie je bent.
Hoe lang wil jij jezelf nog klein houden?
Wachten tot het vanzelf verandert?
In mijn gratis masterclass ontdek je waarom je blijft vastlopen en wat je nodig hebt om wel je stem te laten horen.
